kızım artık 1 yaşını doldurdu. Yavaş yavaş yürümeye de başlıyor. Zamanın bu denli hızlı geçmesi beni çok duygulandırıyor. (Hayır üzmüyor.) bazen pişmanlıkla anıyorum geçen zamanı. Bazı şeyleri kaçırdığımı hissediyorum. Ama bazı zamanları da doya doya yaşadığımı farkediyorum. Açıkçası zaman keyifli akmaya başladı artık. Onun bir birey olduğunu, bazı şeylere kızıp, bazı şeylere şaşırdığını görmek inanılmaz keyifli. Bu yol güzel bir yol ve yol arkadaşımı tanıma süreci çok heyecan veirici…
